Dobór drewna do rodzaju ławek jest niezwykle ważną kwestią. Istnieje kilka podstawowych zasad, których należy przestrzegać, by użytkowanie i konserwacja ławek nie nastręczały kłopotów.
Ławki, z zastosowaniem do pomieszczeń mogą być wykonywane z różnych rodzajów drewna, najczęściej jest to sosna, która charakteryzuje się ładną fakturą ze słojami; może to być również jodła, a z drewna liściastego - dąb lub olcha. W przypadku ławek ulicznych, parkowych oraz ławek ogrodowych, sytuacja jest nieco inna. Zalecane jest wykorzystywanie drewna liściastego np. olchy. Drewno liściaste ma tą zaletę, iż wystawione na działanie promieni słonecznych nie wydziela żywicy, w odróżnieniu od drewna iglastego. Ma to szczególne i oczywiste znaczenie dla użytkowania ławek wystawionych na ciągłe działanie słońca. Z drzew iglastych można również pokusić się o wykorzystanie drewna jodłowego, które - mimo, że jest drewnem iglastym - nie zachowuje się tak jak sosna i nie wydziela nadmiaru żywicy.
ŻELIWO
Żeliwo jest stopem odlewniczym żelaza z węglem oraz kilkoma innymi dodatkami stopowymi. Głównym zastosowaniem żeliwa są odlewy żeliwne, z których następnie możemy otrzymać niemalże każdy dowolny kształt. Dzieje sie tak dlatego, że żeliwno charakteryzuje się bardzo niewielkim skurczem odlewniczym (1-2%), dużą łatwością wypełniania form oraz obrabialnością już zastygniętej formy. Dzięki wysokiej zawartości węgla kolejną zaletą żeliwa jest jego odporność na korozję. Odlewy żeliwne charakteryzują się dużą masą, ale jednocześnie są niezwykle odporne na wszelkie uszkodzenia mechaniczne.
MONTAŻ Oferujemy Państwu różne rodzaje montażu ławek, w zależności od ich modelu. Generalnie zasada montażu ławek żeliwnych jest podobna. Istnieje oczywiście, na życzenie klienta możliwość zamówienia ławki wolnostojącej, bez montowania jej na stałe do podłoża, co umożliwia jej przestawianie. Dla naszych ławek stosujemy najczęściej trzy sposoby montażu:
za pomocą kołków rozporowych
z pomocą kotw osadzonych w betonowym fundamencie
za pomocą stalowych obejm
Kołki rozporowe oraz stalowe obejmy wymagają nawiercenia w podłożu kilkunastocentymetrowych otworów. W przypadku betonowego fundamentu otwory te muszą być większe, gdyż do fundamentu zostaje wprowadzony dość długi nagwintowany stalowy pręt. Metoda ta jest najtrwalsza i gwarantuje największą stabilność montażu
